maandag 13 november 2017

KPN Cup 4: Mooie strijd in Utrecht

Zaterdag reden we de 4e wedstrijd in de KPN Cup. Na Leeuwarden en Heerenveen zouden de omstandigheden iets zwaarder worden op de half overdekte baan van Utrecht.

Afgelopen week heeft u al kunnen lezen dat we een nieuwe dame hebben bij team Cenned. Chantal Oosterkamp (21) schaats en skeelert al van jongs af aan en rijd dit jaar in de regiocompetitie. Ze zal vanaf nu samen met Maya de regiocompetitie Noord-Oost en de Regiotop wedstrijden starten. Zij waren zaterdag dus als eerste aan beurt. Na verschillende aanvalspogingen eindigde de wedstrijd over 50 ronden toch in een massasprint waarin ze net tekortkwamen voor het podium. Maya werd 4e en Chantal 5e.


Hierna was de Topdivisie aan de beurt. Na een wat teleurstellende wedstrijd vorige week waren we klaar om de strijd opnieuw aan te gaan. In vergelijking met vorige week in het warme Thialf, was het op de Vechtsebanen erg koud. Maar van Maya hadden we al gehoord dat het ijs er in ieder geval goed bij lag.
Het noodlot sloeg voor Laura al in het begin van de wedstrijd toe. Al na 3 rondjes ging ze onderuit. Op dat moment reed ik samen met Nienke ergens halverwege het peloton. We hoorde Aggie roepen dat we naar voren moesten om het tempo uit de wedstrijd te halen, terwijl ze zichzelf liet afzakken om Laura op te wachten. Maar doordat het tempo al vanaf het begin van de wedstrijd hoog lag moesten Aggie en Laura flink het gas erop houden om weer aan te kunnen sluiten in het peloton. Waarna het even bijkomen was. De wedstrijd ging echter gewoon door en er waren verschillende aanvalspogingen waar we om de beurt mee zaten. Met 24 ronden op het bord reed de beslissende kopgroep weg. In eerste instantie zat Laura erbij. Maar helaas kon ze de aansluiting niet houden. Na instructies van Alida zette de ontketende Aggie haar afstopwerk gelijk om in een versnelling en reed naar de kopgroep toe. Door het hoge tempo viel deze toch weer uit elkaar maar uiteindelijk pakte 14 dames net op tijd een ronde voorsprong. Met nog 11 ronde op het bord klonk voor het peloton de bel. Laura sprintte naar een 15e plek. Nienke en ik zaten er vlak achter met een 18e en 21e plek. Net geen punten voor Nienke, maar ze reed een erg sterke wedstrijd en heeft zeker haar steentje bij kunnen dragen voor het team.


In de finale moest Aggie af zien te rekenen met verschillende duo’s van andere teams. Dit bleek een lastige opgave. De kopgroep viel in twee stukken uiteen en Aggie maakte met haar laatste krachten de oversteek naar de eerste groep. Helaas sloot ook de rest weer aan. In de laatste ronde blijkt de koek op en word ze uiteindelijk 11e. Maar wel met 5 punten extra voor de ronde voorsprong.

Aankomende zaterdag 18 november reizen we af naar Haarlem voor de volgende marathon in de KPN Cup.

Groetjes,

Ankie

maandag 6 november 2017

KPN cup 3: Ontspoorde en ontplofte wagonnetjes.....

Na het mooie team resultaat vorige week in Leeuwarden maakten we ons op voor de volgende wedstrijd in het oh zo mooie FryslĆ¢n!


In die 8 jaar dat ik nu op landelijk niveau schaats, ga ik toch altijd wel (licht) gespannen naar Heerenveen toe. Iets met thuisbaan en publiek. Dit hoeft overigens niet verkeerd te zijn want ik heb best wel een paar aardige wedstrijden gereden in Thialf. 1 Ding is altijd zeker... je kunt je maar klaar maken voor een snelle en harde koers.
Dit was ook dit keer weer het geval. Helaas kreeg ik de spanning niet uit het lijf en reed dit wagonnetje totaal niet lekker. Heb een paar keer iets voor de meiden kunnen doen maar moest daar dan weer een aantal ronden van bekomen. Nienke zat een hele poos lekker in het midden van t peloton om ons op te vangen. Ankie en Laura zaten gelukkig beter in de wedstrijd en zaten vaak met uitlooppogingen mee. Niets bleef echter weg waardoor het uitliep op de al wel verwachte massasprint. Ankie, Laura en ik vonden elkaar en koppelden onze wagonnetjes aan elkaar vast. Om ons heen reden er meerdere treinen met ook enkele (letterlijkšŸ˜) ontspoorde wagonnetjes, waardoor wij een wissel naar rechts moesten maken om een ander treinspoor te kunnen pakken. Dit ging niet zonder slag of stoot (of om in het trein thema te blijven: treinhoorn; lees geschreeuw) en we raakten elkaar weer kwijt. Inmiddels was ik een ontploft treinstel geworden en riep naar de andere 2 dat ze het zelf moesten gaan doen. Ankie heeft nog beulswerk kunnen verrichten maar ontplofte ook. Laura zat als overgebleven locomotief nog lekker maar werd in een bocht onderuit getikt.
Helaas.... geen succes voor de CENNED trein, maar volgende week in Utrecht zijn we alle 4 weer nieuwe en frisse wagonnetjes en gaan we er voor!

Vriendelijke groet,

Aggie