maandag 13 november 2017

KPN Cup 4: Mooie strijd in Utrecht

Zaterdag reden we de 4e wedstrijd in de KPN Cup. Na Leeuwarden en Heerenveen zouden de omstandigheden iets zwaarder worden op de half overdekte baan van Utrecht.

Afgelopen week heeft u al kunnen lezen dat we een nieuwe dame hebben bij team Cenned. Chantal Oosterkamp (21) schaats en skeelert al van jongs af aan en rijd dit jaar in de regiocompetitie. Ze zal vanaf nu samen met Maya de regiocompetitie Noord-Oost en de Regiotop wedstrijden starten. Zij waren zaterdag dus als eerste aan beurt. Na verschillende aanvalspogingen eindigde de wedstrijd over 50 ronden toch in een massasprint waarin ze net tekortkwamen voor het podium. Maya werd 4e en Chantal 5e.


Hierna was de Topdivisie aan de beurt. Na een wat teleurstellende wedstrijd vorige week waren we klaar om de strijd opnieuw aan te gaan. In vergelijking met vorige week in het warme Thialf, was het op de Vechtsebanen erg koud. Maar van Maya hadden we al gehoord dat het ijs er in ieder geval goed bij lag.
Het noodlot sloeg voor Laura al in het begin van de wedstrijd toe. Al na 3 rondjes ging ze onderuit. Op dat moment reed ik samen met Nienke ergens halverwege het peloton. We hoorde Aggie roepen dat we naar voren moesten om het tempo uit de wedstrijd te halen, terwijl ze zichzelf liet afzakken om Laura op te wachten. Maar doordat het tempo al vanaf het begin van de wedstrijd hoog lag moesten Aggie en Laura flink het gas erop houden om weer aan te kunnen sluiten in het peloton. Waarna het even bijkomen was. De wedstrijd ging echter gewoon door en er waren verschillende aanvalspogingen waar we om de beurt mee zaten. Met 24 ronden op het bord reed de beslissende kopgroep weg. In eerste instantie zat Laura erbij. Maar helaas kon ze de aansluiting niet houden. Na instructies van Alida zette de ontketende Aggie haar afstopwerk gelijk om in een versnelling en reed naar de kopgroep toe. Door het hoge tempo viel deze toch weer uit elkaar maar uiteindelijk pakte 14 dames net op tijd een ronde voorsprong. Met nog 11 ronde op het bord klonk voor het peloton de bel. Laura sprintte naar een 15e plek. Nienke en ik zaten er vlak achter met een 18e en 21e plek. Net geen punten voor Nienke, maar ze reed een erg sterke wedstrijd en heeft zeker haar steentje bij kunnen dragen voor het team.


In de finale moest Aggie af zien te rekenen met verschillende duo’s van andere teams. Dit bleek een lastige opgave. De kopgroep viel in twee stukken uiteen en Aggie maakte met haar laatste krachten de oversteek naar de eerste groep. Helaas sloot ook de rest weer aan. In de laatste ronde blijkt de koek op en word ze uiteindelijk 11e. Maar wel met 5 punten extra voor de ronde voorsprong.

Aankomende zaterdag 18 november reizen we af naar Haarlem voor de volgende marathon in de KPN Cup.

Groetjes,

Ankie

maandag 6 november 2017

KPN cup 3: Ontspoorde en ontplofte wagonnetjes.....

Na het mooie team resultaat vorige week in Leeuwarden maakten we ons op voor de volgende wedstrijd in het oh zo mooie FryslĆ¢n!


In die 8 jaar dat ik nu op landelijk niveau schaats, ga ik toch altijd wel (licht) gespannen naar Heerenveen toe. Iets met thuisbaan en publiek. Dit hoeft overigens niet verkeerd te zijn want ik heb best wel een paar aardige wedstrijden gereden in Thialf. 1 Ding is altijd zeker... je kunt je maar klaar maken voor een snelle en harde koers.
Dit was ook dit keer weer het geval. Helaas kreeg ik de spanning niet uit het lijf en reed dit wagonnetje totaal niet lekker. Heb een paar keer iets voor de meiden kunnen doen maar moest daar dan weer een aantal ronden van bekomen. Nienke zat een hele poos lekker in het midden van t peloton om ons op te vangen. Ankie en Laura zaten gelukkig beter in de wedstrijd en zaten vaak met uitlooppogingen mee. Niets bleef echter weg waardoor het uitliep op de al wel verwachte massasprint. Ankie, Laura en ik vonden elkaar en koppelden onze wagonnetjes aan elkaar vast. Om ons heen reden er meerdere treinen met ook enkele (letterlijkšŸ˜) ontspoorde wagonnetjes, waardoor wij een wissel naar rechts moesten maken om een ander treinspoor te kunnen pakken. Dit ging niet zonder slag of stoot (of om in het trein thema te blijven: treinhoorn; lees geschreeuw) en we raakten elkaar weer kwijt. Inmiddels was ik een ontploft treinstel geworden en riep naar de andere 2 dat ze het zelf moesten gaan doen. Ankie heeft nog beulswerk kunnen verrichten maar ontplofte ook. Laura zat als overgebleven locomotief nog lekker maar werd in een bocht onderuit getikt.
Helaas.... geen succes voor de CENNED trein, maar volgende week in Utrecht zijn we alle 4 weer nieuwe en frisse wagonnetjes en gaan we er voor!

Vriendelijke groet,

Aggie

zondag 29 oktober 2017

KPN cup 2 – Leeuwarden



Gisteren stond de tweede cupwedstrijd alweer op het programma. Deze keer gingen we van start op onze thuisbaan, de Elfstedenhal, in Leeuwarden.
Voordat de Topdivisie van start ging, was het eerst de beurt aan de dames van de RegioTop. Voor Maya was dit de eerste wedstrijd van het seizoen. Met een mooi deelnemersveld en een korte neutralisatie in de wedstrijd door een ernstige valpartij sprintte ze naar een mooie derde plek toe!

Om 19.15 uur mochten Aggie, Ankie, Laura en ik van start. Met de nodige verbeterpunten ten opzichte van vorige week in ons achterhoofd wilden we er weer een mooie wedstrijd van maken. Dit ging behoorlijk goed. Op de eerste kopgroep na zat er verder bij iedere ontsnapping een geblokt CENNED pak bij. Ankie, Aggie en Laura reden attent mee voorin, ikzelf had het wat moeilijker en probeerde in de eerste helft van het peloton te blijven rijden. Na ongeveer 20 ronden gereden te hebben ging Laura onderuit. Aggie liet zich direct afzakken om haar op te halen en Ankie stopte aan de voorkant het peloton mooi af. Gelukkig waren Laura en Aggie binnen twee ronden weer terug bij het peloton en konden ze even op adem komen.
Het tempo lag erg hoog en ongeveer halverwege koers vielen er rijders aan de achterkant af die het tempo niet meer bij konden houden, helaas was ik ook een van die rijders waardoor ik het laatste deel van de wedstrijd vanaf de kant mocht bekijken.
Er waren nog een aantal uitlooppogingen, maar deze werden elke keer weer tot de orde geroepen. In de finale konden Aggie, Ankie en Laura elkaar goed vinden. Ze vormden een mooi treintje achter de Palet dames, die het tempo op voerden. Helaas ontspoorde het treintje door wat duw en trek werk en viel Laura met nog 3 ronden te gaan nog een keer. Ankie en Aggie bleven gelukkig wel overeind. Aggie zat op een prima positie om de sprint te beginnen. Ze kon mooi achter de dames voor haar aan en op het laatste rechte stuk binnendoor sprinten naar een mooie 3e plek! Ankie kon ook nog mooi mee sprinten naar een 17e plek.

Met twee derde plekken was het een mooie avond voor Team CENNED en helemaal mooi dat het in de Elfstedenhal gebeurde. Na de wedstrijd kregen we ook nog hele mooie nieuwe schaatstassen van Herman. Deze werden door Allicht reclame gesponsord. We zijn hier echt super blij mee!

Maya mag vanavond nog een keer aan de bak in Groningen voor de regio noord-oost marathon. De rest staat volgende week in Heerenveen weer aan de start.

Groetjes,
Nienke


zondag 22 oktober 2017

Kpn Cup 1 Amsterdam!


Gisteren stond dan echt de eerste marathon op het programma. Elk jaar weer dezelfde zenuwen. Hoe sta ik ervoor? Hoe staat de rest ervoor? Kom ik goed uit de zomer? Altijd weer dezelfde vragen die je je zelf stelt zo aan de start van het seizoen.  1 ding is wel zeker we hebben er allemaal super veel zin in en gaan ons best doen dit seizoen!
Om 19.15uur klonk dan het start schot over 80 rondes. Met een kwartier voor de wedstrijd nog een enorme plensbui was het dan toch droog om 19.15uur en hebben we de hele koers drooggehouden. Het ijs was zwaar en al snel kwamen de eerste spelden prikjes. Ankie reed alert aan het begin van de koers en was gretig. Ook Aggie reed attent mee. Ik en Nienke hadden allebei iets meer moeite om er echt lekker in te komen.
Na een paar keer aanvallen te hebben gehad ontstond er toch een kopgroep van 6 meiden. Helaas niemand van ons erbij. Deze groep pakte een ronde voorsprong op het peloton. Aan het eind van de koers reed er nog een groep van 8 dames weg die net geen ronde voorsprong haalde, maar wel finishte voor het peloton. Ankie was aan het begin van de koers toch iets te gretig wat ze moest bekopen halverwege de koers. Aggie zat elke keer net op de verkeerde plek als ze gingen versnellen en miste zo helaas ook de tweede groep. 
De laatste rondes gingen in en het peloton maakte zich op voor de peloton sprint. Het was een en al chaos en wij konden elkaar niet vinden in de finale. Aggie reed op het goede moment naar voren en finishte als derde van het peloton.  Ik reed geen goede wedstrijd en zat totaal niet in de wedstrijd. Mijn focus was er niet, in de finale probeerde ik het nog wel wat uiteindelijk resulteerde in de 25ste plek. Ankie finishte daar vlak achter op plek 29. Ook Nienke zat niet lekker in de wedstrijd en probeerde vaak naar voren te rijden wat ze erg goed deed. Nienke finishte uiteindelijk als 55ste.

 
Volgende week weer nieuwe ronde en nieuwe kansen. Genoeg punten voor ons allemaal om deze week aan te werken en volgende week gaan we er weer vol voor!


Groetjes Laura

maandag 11 september 2017

Bella Italia

Vele fietskilometers, schaatssprongen en duiken in het zwembad later kunnen we terugkijken op een mooie trainingsweek in Italiƫ.

Vrijdag pakte we onze laatste training mee. Het weer was iets minder dan de andere dagen, maar het was droog dus het mocht de pret niet drukken. Voordat we op de fiets stapte werden nog de laatste aanpassingen aan de route gedaan. Met de hoogtemeters van gister in de benen moest het vandaag vooral lekker uitfietsen zijn. 




Deze keer hadden we een schitterende route door de vallei van de Valle Verzasca.







Terug in Villaggio Olandese bij het huisje van Van Braak Accountants, namen we nog snel een laatste duik in het zwembad en begonnen we met het inpakken van de bus van Stichting Phusis. Met een heerlijke pizza in het restaurant, met Candido als onze ober, namen we de week nog even door. Buiten regenden het inmiddels pijpenstelen šŸ˜Š.


Weer terug op Nederlands bodem zullen we de komende weken op het ijs van de Elfstedenhal de puntjes op de i zetten voor het nieuwe schaatsseizoen! 

Groetjes Ankie


donderdag 7 september 2017

Hiken en de Koninginnerit

Op woensdag was er een rustdag ingepland, maar bij goed weer was er weer de optie om te gaan hiken met onze Italiaanse vriend Candido. De voorspelling bleek super en dus had Candido een mooie route voor ons in petto. Iets korter en minder steil dan vorig jaar, zo beloofde hij ons. En zo geschiede. Candido gidste ons door de bossen, liet ons klimmen over grote rotsstenen en afdalen over gladde (met bladeren bedekte) paden. Dat deden we met alle plezier want hij liet ons genieten van de meest mooie uitzichten waardoor we hele mooie (panorama) foto’s konden maken. Tijdens het lopen pakte Candido ook regelmatig zijn camera. Die man heeft zo’n enorme levendige fantasie dat hij in veel dingen (zoals stenen of boomstammen) gezichten of dieren herkend. Wij moesten vaak wel even 2 x kijken voordat we er Ć¼berhaupt Ć­ets in konden zien. Een aantal groepsfoto’s, filmpjes, panorama’s en een kleine 2 ½ uur verder, kwamen we weer aan bij de auto. Als afsluiting van deze mooie dag zijn we nog voor een echt Italiaans ijsje naar de stad gegaan.


Donderdag stond de Koninginnerit op de planning. Er was weer een mooie route uitgestippeld naar de Alpe Di Neggia. Waar we vorig jaar nog wel wat stukken langs het water fietsten, pakten we nu nog wat extra beklimmingen mee. Nieuwe trainingsprikkels met hele gewaagde en steile (30 %) afdalingen. Nadat we flink opgewarmd waren (understatement) begonnen we met z’n allen aan de Alpe Di Neggia. Dit is een gemene klim van ongeveer 21 km. Bij zo’n klim is het fijn om je eigen ritme te zoeken en vast te houden maar omdat het de laatste zware training was zochten we wel allemaal ons eigen limiet op. Het werd een koers waarin we allemaal onze eigen grenzen wisten te verleggen. Ik heb zelf dat ding onderweg wel een paar keer vervloekt. Je hebt namelijk alle tijd van de wereld en denkt veel na. Als je dan een paar keer naar boven kijkt en ziet hoe ver je nog moet, betwijfel je weleens of je Ć¼berhaupt wel vooruitkomt. Maar dan realiseer je je direct daarna dat je gewoon door moet trappen en vanzelf boven komt. Natuurlijk hebben we de top behaald. 
Allemaal voor even half dood, maar na een rustmoment in de zon en het bij eten, zochten we onze fietsen weer op voor de afdaling en de weg terug naar huis. Als toetje bedachten we nog even de meeste steile kant van de beklimming naar ons huisje te pakken.
Al met al dus een mooie dag! Op naar onze laatste dag hier in Italiƫ.


Groetjes Aggie

dinsdag 5 september 2017

6x volle bak

Gisteren was alweer onze derde trainingsdag en stond de specifieke schaatstraining op het programma. Het zonnetje kwam door en met een super uitzicht konden wij heerlijk onze training in de zon afwerken. Na onze elastiek en kettlebell training heeft Ankie voor ons een heerlijk omelet gemaakt en dit ging er bij iedereen goed in. Nadat we even heerlijk hebben nagetafeld op het terras van ons huisje van sponsor Van Braak in Villagio Hollandese was het alweer snel omkleden voor onze herstelrit op de fiets. Alida ging ook mee en opeens werden wij bergop voorbijgereden door Alida en de man met de enorme KUITEN!



Vandaag (dinsdag) stond dan de helse intervaltraining op het programma waar iedereen de afgelopen dagen al tegenop heeft gezien. Vandaag was deze training dan toch echt aan de beurt. Om 10.00 uur zaten we op de fiets en hebben eerst het rondje van 8 km ingefietst. Aggie, Ankie, Nienke en ik reden eerst nog de steile klim de St. Michelle op als “opwarmertje”. Maya en Alida stonden ons beneden weer op te wachten en nu ging dan toch echt de training beginnen. 6x volle bak de 2 km omhoog fietsen, 6x alles geven en na de 6e x uitpuffen. Maya is 4x volle bak omhoog gefietst. Iedereen heeft stuk voor stuk zijn best gedaan en wat is dit een mentale training. Denkend aan de komende winter kon iedereen alles geven, want wij willen ons doel halen!

Na een voldaan gevoel met z’n allen het zwembad in om af te koelen. En ja ook ik ging er dit keer sneller in dan de vorige keer. Dit komt stiekem ook door de badmeester die van de week boos werd omdat ik te vaak de douche aan deed! Oeps... Dus deze keer hup onder de douche en toch stiekem wel teentje voor teentje het water in. Daarna lekker op het bedje liggen zonnen.

Kokkie Aggie zorgde deze keer voor het diner op het terras. De kip tandoori met salade smaakte top.

Arrivederci,

Laura