maandag 15 januari 2018

KPN Cup 11: Alkmaar

Keuzes....

Afgelopen zaterdag werd de 11de KPN Marathoncup verreden in Alkmaar.


Voorafgaand aan de landelijke marathon, stonden Maya en Chantal aan de start van hun regiotop wedstrijd. Het was een levendige wedstrijd waarin beide dames actief reden en veelal voorin te vinden waren. Chantal zit met een mooie kopgroep mee maar deze wordt even later weer terug gepakt. Direct daarna ontstaat een nieuwe kopgroep met onder andere Maya. Chantal baalt een beetje dat ze juist nét daarvoor met een groep weg was en daardoor deze kopgroep moet laten gaan. Hoe mooi zou het zijn als beide dames in deze kopgroep zaten, want het blijkt dé slag te zijn en de meiden pakken even later een ronde voorsprong. Dit overigens mede dankzij afstopwerk van Chantal. Het peloton krijgt dus eerder de bel en Chantal wint deze sprint en pakt zo een 8ste plek mee. Maya doet netjes haar werk in de resterende ronden. In de laatste bocht kiest ze een lijn, maar daar is het vrij druk waardoor ze wat in moet houden. Ze hersteld zich en sprint naar de 2de plek. Toch maar weer een mooi podiumplek. De dames staan op dit moment 3de en 4de in het klassement en hebben nog 1 regiotop wedstrijd te gaan.



Daarna zijn Nienke, Ankie en ik aan de beurt. Laura is helaas nog niet fit genoeg en moet deze wedstrijd laten schieten. Het is een leuke en actieve wedstrijd. Ankie en ik zitten om en om met groepjes mee, maar geen enkel groepje pakt echt een voorsprong. Nienke zit zoals afgesproken in de buik van het peloton en vangt ons (waar nodig) op. Op een gegeven moment zit ik wat achterin, maar zie om mij heen een aantal klassement rijdsters en maak mij dus niet zo druk. Even later wordt een kopgroep weer terug gepakt en rijd ik met 3 andere dames weg. We pakken al snel een mooie voorsprong. De rest van het peloton is het er niet helemaal mee eens en we blijven ronden lang steken op 200 meter, maar dankzij afstopwerk en breekwerk van onder andere Ankie, trekken we uiteindelijk wel aan het langste eind en pakken we de ronde voorsprong. Nienke komt me even later ophalen en rijd me wat naar voren. Ankie houdt voorin het peloton de boel scherp in de gaten en zit even later mee met een nieuwe kopgroep. In deze groep overigens geen dames die al een ronde voorsprong hadden. Deze groep pakt ook snel een ruime voorsprong. Ankie moet helaas even later deze groep laten gaan. Nienke heeft een tikje gekregen en valt. Ze moet de wedstrijd vroegtijdig verlaten. Ik begin hem ondertussen flink te knijpen want de groep nadert het peloton. Als deze groep aansluit betekent het dat er een kopgroep ontstaat van 11 en dat verkleint logischerwijs mijn kansen. De scheidsrechter beslist uiteindelijk dat de groep geen ronde krijgt er dus eerder af mag sprinten. Ankie finisht als 27ste. De laatste 5 ronden worden door ons 4 gereden. Best spannend kan ik u vertellen. Ik maak een aantal domme keuzes, maar weet nog net 3de te worden. Als team toch nog wel een podiumplek behaald.


Volgende week rijden we nog in Groningen en daarna gaan we naar de Weissensee. Blijf ons volgen zou ik dus zeggen!


Groetjes Aggie

donderdag 11 januari 2018

KPN cup 10 en nationale wedstrijd FlevOnice



Een groter verschil in ijskwaliteit kun je haast niet hebben. Afgelopen zaterdag stonden we aan de start op het mooie glij-ijs van Thialf en woensdagavond stonden we op het zware schuurpapier-ijs van FlevOnice.

Zaterdag om 19.15 uur klonk zoals gebruikelijk het startschot. De vaart zat er vanaf het begin goed in, waardoor het moeilijk was voor de aanvallers om weg te blijven. In het begin kon ik mooi voorin meerijden en de andere meiden reden ook attent met kopgroepen mee. Iets voor de helft van de wedstrijd ving ik Ankie op die terug was gekomen uit een kopgroep. Samen hebben we een paar rondes achter elkaar gezeten totdat Ankie iets te veel overkwam op haar rechter been waardoor ze haar balans verloor en onderuit ging. Ik kon er gelukkig nog net omheen. Doordat het tempo in het peloton erg hoog lag was het voor Ankie niet meer mogelijk om de aansluiting met het peloton te maken. Ik kon er nog wel bij komen, maar kon moeilijk voorin komen. Ik zakte steeds verder naar achteren en halverwege koers moest ook ik het peloton verlaten en zaten er dus nog maar twee Cenned dames in koers. Aggie en Laura reden goed mee voorin en kwamen in een grote kopgroep terecht waarin bijna alle ploegen vertegenwoordigd waren. Voorin die groep werd het tempo hoog gehouden en er ontstond een gaatje, waar Aggie en Laura net achter zaten. Ze probeerden uit alle macht om alsnog de aansluiting te maken, maar werden opgeslokt door het peloton. Vanaf de kant zagen we dat ze er allebei behoorlijk doorheen zaten. Gelukkig werd er in het peloton doorgereden en was er in de kopgroep een beetje onenigheid, waardoor alles weer bij elkaar kwam.
Vlak voordat de finale begon ging Laura ook nog een keer hard onderuit. Doordat ze snel weer opstond en het peloton even iets rustiger reed kon ze samen met nog wat dames weer aansluiten in het peloton en reed ze direct weer mooi naar voren. In de finale konden Laura en Aggie elkaar goed vinden, maar door de hectiek raakten ze elkaar ook weer kwijt. Uiteindelijk finishten ze op een 22e en 13e plek.

Woensdag stond er weer een wedstrijd op het programma. Dit keer op de 2,5km baan van FlevOnice. Een mooie voorbereiding op de serie natuurijswedstrijden die eraan zitten te komen.
Ditmaal stonden we met 5 rijdsters aan de start. Het was namelijk een combinatie wedstrijd voor landelijke dames en regiotop dames. Laura kon helaas niet meedoen vanwege ziekte, maar daarentegen mochten Maya en Chantal dus wel meedoen.
Na wat discussies over de kledingkeuze die gemaakt moest worden, waren we klaar voor een wedstrijd over 16 ronden. Het peloton was groot, dus het was zaak om vooraan te starten. Dit deden we allemaal goed, waardoor we in de eerste ronde allemaal mooi bij elkaar zaten. Dit was maar goed ook, want er werd in het begin al volle bak gekoerst met als gevolg dat er een groepje wegreed waarin ook Ankie zat. Aggie zag dat er dames gingen springen naar de kopgroep en reed er snel achteraan. Cenned zat dus al met twee dames voorin de wedstrijd. Dit vonden wij nog niet genoeg ;) Maya en ik zaten bij elkaar in het peloton toen ik een groepje dames van achteren zag komen ik schreeuwde dat we mee moesten gaan. Maya kon de aansluiting maken bij het groepje en reed naar de kopgroep toe. Helaas kon ik de aansluiting net niet maken, maar dat kon de pret niet drukken. We zaten met drie meiden in de eerste groep van ongeveer 20 dames. Ik zat samen met Chantal in het pelotonnetje. Chantal had in haar eentje nog een behoorlijk gat moeten dichtrijden om hierbij te komen, omdat er allemaal gaten aan de achterkant vielen. We hebben elkaar goed geholpen in de tweede groep en mochten twee ronden eerder afsprinten. Chantal sprintte naar een keurige 26e plek en was daarmee de 3e regiorijdster. Ik werd uiteindelijk 37e.
De kopgroep mocht wel de volledige 16 ronden rijden. Er was 1 dame met een grote voorsprong. Aggie was in de laatste ronde nog met een groepje weggereden, maar dit hield helaas geen stand. Het werd dus sprinten om de 2e plek. In deze sprint werd Ankie 7e, Maya 10e en Aggie 15e. Een mooie prestatie voor het hele team!

Zaterdag staat de wedstrijd in Alkmaar op het programma. We hopen dat u ons weer volgt op de livestream of langs de baan.

Groetjes,
Nienke

dinsdag 2 januari 2018

NK marathon 1 januari 2018

Feest zat er voor ons met oud en nieuw niet in dit jaar, wij stonden namelijk op 1 januari aan de start van het NK marathon in Utrecht!

Met vier van de vijf stonden we maandag vol energie en motivatie aan de start. Door een blessure aan haar scheenbenen kon Laura helaas niet van start gaan. Voor haar was het beter om deze wedstrijd over te slaan. Ondanks deze teleurstelling, was Laura wel aanwezig in Utrecht en stond ze, samen met Chantal en een heleboel andere supporters, langs de boarding om ons aan te moedigen!

Direct in het begin van de wedstrijd werd er flink tempo gemaakt. Aggie en Ankie zaten goed voorin en waren alert. Helaas raakte Ankie na 15 rondjes betrokken bij een valpartij, en moest ze een flinke achterstand op het peloton goedmaken. Nienke zag heel snel dat Ankie gevallen was en reageerde hierop door achter aan het peloton te gaan rijden. Hierdoor kon ze Ankie opvangen wanneer zij er weer bij zou komen. Ondertussen was het peloton nog niet stilgevallen, wat het terugkomen voor Ankie heel moeilijk maakte. Ze heeft de longen uit haar lijf gereden, en kon weer aansluiten, maar hierdoor had ze al te veel energie verspild en moest ze na 19 rondjes helaas de wedstrijd staken.

Nienke reed ondertussen nog steeds aan de staart van het peloton. Dit kostte ook haar veel energie, doordat er voorin erg hard doorversneld werd. Ze probeerde nog een aantal keer haar karretje bij iemand aan te haken en mee te rijden naar voren, maar dit mocht niet lukken. Na 27 rondjes moest ook Nienke de staart van het peloton loslaten en was haar wedstrijd voorbij.

Toen waren Aggie en ik nog over. Na een rommelig begin met veel valpartijen in het peloton ontstonden er meerdere kopgroepen die op hun beurt allemaal weer teruggehaald werden. Even leek het er op dat niemand weg zou komen, alles werd dicht gereden. Toch viel het maar niet stil in het peloton. Aggie zat vaak mee, maar moest het alleen doen. Voor mij was dit de eerste landelijke wedstrijd van het seizoen. De opdracht was om in de buik van het peloton te blijven, en dus kon ik Aggie niet heel veel helpen. Rond halfkoers ontstond er tóch een kopgroep die de ruimte kreeg van het peloton. Het ijs was inmiddels als schuurpapier en iedereen had het zwaar. Het peloton gaf zich niet over en bleef hard doorrijden. Het was een slagveld dat begonnen was op ronde 1, aan de achterkant vielen er steeds meer dames af. Helaas zaten we niet bij de beslissende kopgroep, die uiteindelijk nog rond ging. Voor de eindsprint reden Aggie en ik nog samen naar voren. Aggie kon goed voorin blijven en wist de sprint van het peloton te winnen. Dit resulteerde in een mooie 11e plek na een – voor onze ploeg – mindere koers.

Bij mij was de energie helaas op toen ik eenmaal goed voorin zat voor de eindsprint. Ik kon mijn plekje niet meer vasthouden en zakte weer iets verder naar achteren. Ondanks dit eindigde ik toch op een 29ste plek! Voor de eerste keer dit seizoen in het landelijke peloton, voor het eerst 100 rondjes én mijn eerste NK bij de topdivisie, een mooi debuut toch goed afgesloten.

En nu is het alweer januari! Staan er nog maar 3 Cup wedstrijden op het programma en dan is er al heel snel weer natuurijs. Wij zijn er (bijna) helemaal klaar voor! Maar voordat het zover is rijden we komende zaterdag in Heerenveen.

Laat 2018 maar komen!

Groetjes, Maya

zondag 24 december 2017

KPN Cup 9: Breda

Gister stonden we aan de start van de laatste landelijke wedstrijd van 2017 in Breda. De generale repetitie voor het NK dat wordt verreden op 1 januari in Utrecht. Na een lange autorit had iedereen zin om een mooie wedstrijd neer te zetten.

Om 17.00 uur klonk het startschot van de regiotopdames voor 50 ronden koers. De opdracht was om zoveel mogelijk energie te besparen en te gaan voor een eindsprint. Maya en ik hadden beide een zware week achter de rug met nog een wedstrijd op woensdag op FlevOnice. Na een tamme wedstrijd met een paar uitlooppogingen maakten we ons dus op voor de sprint. Voor de laatste bocht lag Maya op een goede positie maar werd geblokt. Hierdoor verloor ze veel snelheid en moest ze genoegen nemen met de 4e plek.

Toen was het de beurt aan de andere vier dames van Cenned om er een mooie wedstrijd van te maken in de topdivisie. De koers ging hard van start en Ankie zat er direct goed bij in de kopgroep. Helaas werd de kopgroep terug gereden waar de andere meiden klaar stonden om Ankie op te vangen. De volgende kopgroep was het weer raak en sprong Ankie naar de kopgroep. Ze kon net niet aanhaken waardoor ze terugviel naar het peloton. Na duidelijke instructies wist Aggie naar de kopgroep te springen en zo een ronde te pakken. Laura stopte goed af op kop en Nienke en Ankie stonden klaar om Aggie op te vangen. Ze werd direct naar voren gereden waar Nienke op kop ging rijden met Aggie achter zich.

Een paar dames probeerden om nog een ronde te pakken, hier zat Aggie alert bij. Deze kopgroep strandde en de overige dames moesten zich opmaken voor de sprint. Laura moest ondertussen helaas de wedstrijd staken door een blessure aan haar schenen. Ankie en Nienke reden nog een nette sprint en wisten in het peloton te finishen, 28e & 54e.

Twee van de dames van de kopgroep reden in de sprint van het peloton mee en wisten daarna door te rijden. Aggie reed nog mee voor de derde plek en reed een uitstekende finale waarbij ze profiteerde van de andere rijders en zo energie wist te besparen. Helaas kwam ze net te kort voor het podium maar reed naar een nette 4e plaats. Een nette koers van de Cenned dames en een goede generale voor het NK in Utrecht. In Utrecht staan we met 5 dames aan de start bij de topdivisie omdat Maya zich heeft geplaatst voor het NK bij de dames.

Groetjes Chantal

zondag 17 december 2017

KPN cup 8: Den Haag

Gisteren stonden we met team Cenned aan de start van de 8e KPN Cup wedstrijd in Den Haag. Degene die mij al een tijdje volgen zullen weten dat daar mijn roots liggen. Op de Uithof leerde ik op houtjes schaatsen van meester Joep. Het blijft speciaal om dan weer even terug te zijn en zelfs na 10 jaar nog altijd aangemoedigd te worden door oud clubgenoten van DKIJV.

Voorafgaand aan de wedstijd waren we op vrijdag met de hele ploeg uitgenodigd op de bruiloft van Annelies van The art of Health. Na een nachtje in een hotel in Haarlem, de benen los gefietst te hebben in de fitness en een middagje relaxen in de loungeroom waren we er helemaal klaar voor.

Nadat het startschot geklonken had barste de wedstrijd los. Direct ontstond een kopgroep met daarin Laura. De voorsprong liep door afstopwerk van Aggie snel op tot een halve baan. Helaas ontbreekt er van een van de ploegen een rijdster waardoor het gat dicht werd gereden door het desbetreffende team. We reden allemaal zeer alert. En ondanks dat het verder een mooie wedstrijd was met een hoop ontsnappingen, was na afloop de massasprint onderwerp van gesprek. Vorige week werden al een aantal kaarten uitgedeeld voor het nodige duw en trekwerk en ook deze keer was het weer raak. Nienke reed een hele sterke wedstrijd maar kon in de laatste paar ronden net niet bij ons aansluiten. Maar met Laura en Aggie zat ik in een mooi Cenned treintje. Tot er ineens een beuk van rechts kwam waardoor Laura uit balans raakt en valt. Aggie wist in de drukte haar plek wel te behouden en finished weer in de top 10.

Volgende week rijden we de laatste wedstrijd van 2017 in Breda. Volg de wedstrijd via de livestream op www.schaatsen.nl/marathon/

zondag 10 december 2017

KPN cup 7: Afvalrace in Deventer




Gisteren stond voor ons alweer de 7e cupwedstrijd op het programma. Nadat we afgelopen weekend geen wedstrijd hadden, maar een mooie trainingsdag op FlevOnice mochten we gisteren afreizen naar Deventer. Voor een aantal van ons was deze reis wat langer dan van tevoren gedacht vanwege de sneeuwval in het midden van het land. Maar desalniettemin stond iedereen gelukkig op tijd aan de start van hun wedstrijd.
Eerst was het de beurt aan onze regio rijders Chantal en Maya. Na een wedstrijd van hollen en stilstaan reed er uiteindelijk 1 dame weg. De rest van het peloton kon dus gaan sprinten voor de tweede plek. Maya en Chantal hadden nog een goede sprint in de benen waardoor ze uiteindelijk eindigden op de plekken 3 en 7.

Om 19.15 uur was het de beurt aan de andere dames. Direct vanaf het begin werd er hard doorgereden en ontstonden de eerste kopgroepen. Deze waren behoorlijk groot, maar iedere keer zaten er één of twee Cenned dames bij. Na ongeveer 20 ronden sloeg voor Laura het noodlot toe. Ze viel heel hard op haar bil, waar ze ook behoorlijk last van had. Aggie reageerde snel door op de rem te trappen en haar op te halen, zodat ze samen weer bij het peloton aan konden sluiten. Ankie en ik probeerden aan de voorkant van het peloton te storen, zodat het tempo iets naar benden zou gaan. Gelukkig konden ze na 3 à 4 ronden weer de aansluiting maken met het peloton, om vervolgens even te herstellen van de inspanning.
Het tempo bleef maar hoog in het peloton en alle kopgroepen die probeerden te ontsnappen werden weer tot de orde geroepen. Helaas kon ik de dames niet heel veel helpen, ik zat maar te vechten om bij het peloton te blijven. Over de helft van de koers begon het aan de achterkant op een afvalrace te lijken. Steeds meer dames hadden moeite met het hoge tempo en moesten het peloton laten gaan. Helaas was ik hier zelf na 60 ronden ook één van. Vanaf de kant heb ik de finale van het bijna gehalveerde peloton bekeken.
De meiden probeerden elkaar goed op te zoeken. Laura zat mooi voorin, maar zakte iets naar achteren toe waardoor ze mooi achter Ankie kon gaan zitten. Een paar ronden later sloot Aggie ook nog aan waardoor ze met z’n drieën mooi achter elkaar zaten. Het probleem was dat ze nog wat te ver van achteren zaten. Met nog 2 ronden te gaan bracht Laura hier verandering in en reed met haar laatste krachten Aggie zo ver mogelijk naar voren, zodat zij het nog af kon maken. Dit resulteerde in een mooie 9e plek!
We waren allemaal helemaal moegestreden en gaan weer vol goede moed naar de volgende wedstrijd in Den Haag.


Groetjes, Nienke

zondag 26 november 2017

KPN Cup 6: Hoorn

Het is weer de tijd van het jaar, daarom is een wedstrijdverslag in dichtvorm misschien wel een leuk gebaar. Zaterdag 25 november was het weer tijd om naar Hoorn af te reizen en ons daar in ons snijvaste schaatspak te hijsen.

Voor team CENNED waren eerst Chantal en Maya aan de beurt en werd het ijs voor ons even gekeurd.
Het werd een pittige wedstrijd, voor onze iet wat geblesseerde Chantal een hele klus maar wat een doorzettingsvermogen heeft die meid.
In de wedstrijd zelf heeft ze Maya niet echt kunnen assisteren, waardoor Maya haar eigen weg naar het podium moest creëren.
Maar deze topper weet wat ze kan, en trok haar eigen plan.
Na een mooie sprint eindigde ze op een 2de stekkie, en daarom op de podiumfoto een CENNED lachebekkie.
Goed gedaan meiden, daarna was het aan de andere 4 om hun wedstrijd te rijden.

Als peloton maken we mooie wedstrijden en blijft het publiek naar de ijsbanen toe rijden.
Ik vind dat we dit jaar als damespeloton absoluut mooie wedstrijden laten zien, en verdienen we op ons rapport een 10.
Als team hopen we dat er weer een kopgroep gaat ontstaan, daar hebben we dan ook wel alles aan gedaan.
Toch lukt het niet om weg te blijven met een groep, en lopen alle ontsnappingspogingen in de soep.
Het loopt uit op een massasprint en lijken de (video)scheidsrechters wel blind.
Schaatssters lijken te veranderen in inktvissen en zo ontstaan er vele ergernissen.
De tentakels worden ingezet om ergens tussen te komen, waardoor er goede posities (waar die meiden overigens hard voor gestreden hebben) worden afgenomen.
Het is jammer dat dit zo moet, dus Sinterklaas; voor hen geen speelgoed.
Bezorg die meiden maar een zakje zout, want ze waren gisteren echt stout.

Maar goed… het is zoals het is, in Deventer is iedereen na een weekendje rust weer fris.
Dan gaan we er weer wat moois van maken en hopen we het publiek weer te vermaken.

Groet Sint en zijn schaatspiet!